Historia
piątek, 26 sierpnia 2005 00:00
Wnioski i założenia konserwatorskie: Obraz został namalowany na blasze ołowianej, oprawiony w drewnianą ramę i zamocowany do drewnianej konstrukcji odwrocia, której zadaniem było usztywnienie dużych rozmiarów metalowego podłoża. Niestety na skutek zniszczenia drewnianej konstrukcji przez zawilgocenie i owady oraz osłabienie właściwego zamocowania blachy do konstrukcji spowodowało powstanie deformacji metalowego podłoża.
Szczególnie jest to widoczne w dolnych partiach obrazu, nad wejściem bocznym do kościoła (jest to wejście najczęściej używane), o zmiennych warunkach temperaturowo-wilgotnościowych.
Fot.1-2.Na zdjęciach widoczny stan zachowania drewnianej konstrukcji odwrocie.
Warstwę zaprawy na obrazie stanowi cienka warstwa czerwonej farby olejnej, będącej jednocześnie płaskim podmalowaniem.
Warstwa malarska - olejna, posiada liczne drobne ubytki występujące na całej powierzchni obrazu, najwięcej w partii płaszcza Marii. Widoczne również liczne jej przetarcia i odspojenia. Obraz silnie zabrudzony powierzchniowo z widocznymi śladami zachlapań białą farbą, powstałymi w trakcie malowania ścian kościoła, bez osłonięcia obrazu.
Werniks został założony w cienkiej warstwie, obecnie silnie pociemniały. Widoczny na powierzchni obrazu efekt przemycia i przetarcia warstwy malarskiej może być wynikiem zdegradowania tylko warstwy werniksu.
Analizując stan zachowania obrazu należy stwierdzić, że największy wpływ na powstanie deformacji w obrazie miało osłabienie drewnianej, "nośnej" konstrukcji odwrocie oraz jego podatność na zmiany temperatury. Wpływ wilgoci widoczny jest również w złym stanie zachowania warstwy werniksu, silnie pociemniałego i częściowo zmatowiałego ( zjawisko charakterystyczne dla podwyższonej wilgotności).
Warstwa malarska - olejna, posiada liczne drobne ubytki występujące na całej powierzchni obrazu, najwięcej w partii płaszcza Marii. Widoczne również liczne jej przetarcia i odspojenia. Obraz silnie zabrudzony powierzchniowo z widocznymi śladami zachlapań białą farbą, powstałymi w trakcie malowania ścian kościoła, bez osłonięcia obrazu.
Werniks został założony w cienkiej warstwie, obecnie silnie pociemniały. Widoczny na powierzchni obrazu efekt przemycia i przetarcia warstwy malarskiej może być wynikiem zdegradowania tylko warstwy werniksu.
Analizując stan zachowania obrazu należy stwierdzić, że największy wpływ na powstanie deformacji w obrazie miało osłabienie drewnianej, "nośnej" konstrukcji odwrocie oraz jego podatność na zmiany temperatury. Wpływ wilgoci widoczny jest również w złym stanie zachowania warstwy werniksu, silnie pociemniałego i częściowo zmatowiałego ( zjawisko charakterystyczne dla podwyższonej wilgotności).
Najważniejszym zadaniem prac konserwatorskich jest wyprostowanie metalowego podłoża i właściwe jego zamocowanie do nowej konstrukcji nośnej, w taki sposób, aby nie dopuścić w przyszłości do powstania deformacji. Zamocowanie musi wyeliminować możliwość osuwania się ciężkiego obrazu i opierania jego jedynie o dolną krawędz konstrukcji odwrocie oraz ramy. Dlatego oprócz konstrukcji nośnej , do której musi być zamocowane metalowe podłoże proponuje się zmianę konta nachylenia ekspozycji obrazu tak, aby powierzchnia blachy opierała się na konstrukcji nośnej, znajdującej się pod całą powierzchnią obrazu. W dalszej kolejności prac konserwatorskich przewiduje się uzupełnienie ubytków zaprawy ( podmalowanie ) oraz warstwy malarskiej. Konieczna jest również wymiana na nową silnie zniszczonej ramy - obecna rama jest ramą wtórną.
W trakcie oczyszczania lica obrazu z zabrudzeń powierzchniowych odkryto sygnaturę autora ( CE Ulrich ) oraz datę namalowania obrazu ( 1745 ).
Fot.3. Fragment lica obrazu z widoczną sygnaturą malarza oraz datą namalowania.
Dr hab. Dariusz Markowski
konserwator dzieł sztuki
konserwator dzieł sztuki
| « poprzednia | następna » |
|---|